Dag van elst

Om 2 uur dus... de wekker. Echt, wie heeft dit bedacht... Van slapen is niet veel gekomen. Wel beetje liggen dutten hier en daar een uurtje. Alles was al klaar voor vertrek. De heuptas was gevuld met water frisdrank en eten en.... jawel... teva's Ik ben namelijk toch echt bang voor die blaren en neem ze dan mee voor reserve. Je weet maar nooit.
Marc heeft bijna de bus gemist.... Hij was te laat wakker geworden, wel door mede loper van onze groep gewekt omdat het verdacht stil bleef. Bus wil vertrekken zonder hem, waarop ik verzoek nog een minuutje. maar ze zijn stellig: eigen verantwoording. Maar tijdens de discussie die ik voerde met de chauffeur komt hij net aan hobbelen. Hij heeft veel geluk..
 Half uur later(!!) komt de bus op bestemming aan, en vanaf dat punt moeten we nog 10 min lopen. Meteen weet ik dat ik met een snelle loper loop naar de start, kan hem nu al niet bij houden. Rebecca was al vooruit gegaan (fiets) en ze staat klaar met de koffie. Door de bus hebben we maar 5 min voor dat het begint dat we even kunnen genieten van het feest van de opening van de vierdaagse en mijn sweety is wakker en heeft al zitten chatten met me en volgde de live beelden op tv. We gaan van start en heel handig lopen we aan de zijkanten. Er zijn veel mensen die staan te juichen aan de kant, of op de weg waar we moeten lopen. Uiteraard zijn er velen onder invloed van alcohol. Wat bleek nou, alle kroegen blijven ook gewoon open overal op de route. Tempo ligt wat hoog, maar ik wist dat dat echt wel moet. We lopen tussen de 5.5 en 6 km pu. En dan... gaat het regenen. Zo gehoopt dat dat niet zou gebeuren, maar helaas. Ik heb een regenjasje bij me en die gaat aan. Rebecca en ik proberen ons aan een schema te houden. 3 uur lopen en 15 min pauze. Maar dat wordt naar mate de tijd verder loopt toch elke 2 uur even 15 min (en lunch 30 min)
De geweldige app van de Nijmeegse doet het deze dag nog (maar daarna is ie het spoor bijster wat betreft de kilometers en gelopen tijd, en ook de berichten...)
Onderweg komen we nog iemand tegen die oorspronkelijk werd verwacht op de camping, maar door omstandigheden de dingen anders liepen en een andere plek had en gelukkig wel gestart was. Rebecca ziet overigens meer mensen die vorig jaar ook gestart waren. Onderweg is het wel erg leuk. Mensen staan je aan te moedigen, kinderen staan aan de kant om een dropje aan te bieden of een ander snoepje. Mensen staan met stukjes komkommer, meloen of andere lekkernij aan de kant aan te bieden.
Helaas komen mijn blaren toch doorzetten ondanks de zooltjes. Rebecca bericht haar goede vriendin op de camping en via onze verzorgers wordt er een afspraak bij de blarenprikkers gemaakt voor me. Het was goed ingeschat van me, want ik had aan elke kant van mijn hielen wel een blaar...  Laatste 10 km heb ik op mijn teva's gelopen. Een tip van de teva lopers was: hou je sokken aan, anders loop je blaren! En zo liep ik heel charmant op mijn teva's met blauwe sokken aan. Maar geloof me dat het me niets interesseerde op dat moment! Om 15:19 zijn we bij de finish. Rebecca geeft een grote grijns en zegt: "maak jij je nu nog zorgen of je wel binnen de tijd loopt?" Een uur en 41 minuten voor de maximale finishtijd zijn we al binnen. Mijn broer vraagt me of ik de andere 3 dagen ook ging halen. Daarop antwoord ik dat dat ligt aan de blarenprikkers ;) Eigenlijk omdat ik nog niet aan de komende 3 dagen wil denken, ik leef per dag en geregeld zelfs van rustpunt naar rustpunt
Eenmaal terug op de camping hebben we lekker eten gekregen en ben ik op de fiets naar de blarenprikkers gegaan (lees, 150 meter verderop, is mij te ver lopen) gedoucht, met mijn sweety gebeld en slapen maar... Immers gaat de wekker weer om 2 uur....